Met de hand getekend, vol verwondering.

Het begint met een potlood. Niet met een scherm. Elke lijn wordt langzaam getekend, met de kleine oneffenheden die een gezicht lief maken.

In onze tekeningen zit een zweem van nostalgie, als bladzijden uit een veelgelezen prentenboek. Voor kinderen openen ze een deur. Voor ouders wekken ze een herinnering.

Aquarel en inkt. Papier vóór pixels. Elk figuurtje begint als een schets op de tafel van een tekenaar, en blijft dat in elke druk.

Want spelen spreekt zijn eerlijkste taal in beelden. En die van ons, met de hand getekend, blijven het verhaal vertellen.